Failing upwards is de norm bij dit bedrijf.
Mensen welke al overwerkt worden nog verder uitgeknepen en niet gehoord. Angst is de norm van het executive management, evenals het afdwingen van lage beoordelingen, owee als je een goede werknemer goed beoordeelt en daardoor meer dan de toegestane bonus of loonsverhoging geeft om deze te waarderen. De wind van voren krijgen is dan zacht uitgedrukt.
Alles draait om korte termijn winstgevendheid, er wordt niet nagedacht over de lange termijn, mensen met kennis en ervaring lopen weg of worden weg gestuurd op lange termijn lijkt het er op dat Avantor een eenheidsworst wil creëren en vooral alles en iedereen zo ver mogelijk probeert uit te knijpen.
Als een echt Amerikaans bedrijf is het voorkomen van gezichtsverlies en beschadiging van je ego top prioriteit, als zaken niet goed gaan, wordt er met hoop bombarie alsnog een positieve draai aan aangegeven, wanneer planningen niet gehaald worden, dan wacht men tot het laatste moment om een goede zondebok te vinden erkennen dat een planning te ambitieus is en te veel gevraagd wordt van de werknemers en een te klein budget is gevraagd geeft natuurlijk gezichtsverlies.