Sommige nieuwe collega's, vaak degenen met weinig reis- of werkervaring, hebben veel moeite met de sociale vrijheid, de open inspraak- en besluitvormingscultuur, en de spiegels die ze regelmatig krijgen voorgehouden. Voor mij was het hier een soort thuiskomen, maar als je hier niet past, of nog niet past, dat kan je het jezelf en anderen heel moeilijk maken.
Het kan even slikken zijn als je merkt dat idealen ook hier op werkvloer soms moeilijk vol zijn te houden. Ook keuken is bijvoorbeeld studentikoos en onze eigen verantwoordelijkheid, ieder heeft eigen bord en mok en in principe ruim je je eigen rommel op. Maar het lijkt hier soms net de samenleving of een echt studentenhuis. De meesten nemen hun verantwoordelijkheid wel, sommigen doen dat alleen wanneer het ze uitkomt en anderen klagen liever over elkaar of over 'de organisatie', die niet alle rommel voor ze opruimt. Gelukkig word die laatste groep steeds kleiner.
Soms zit je een netwerk met relatief veel jonge mensen en zijn ook de coördinatoren, nog onervaren, daar heb je weleens last van. Aan de andere kant ben je hier binnen no time zelf coördinator en werk je als coördinator ook altijd zelf mee met de werkzaamheden.