Pluspunten
Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Iedereen kan gewoon elke dag zichzelf zijn. Je hoeft je niet sociaal aan te passen aan groepen of kliekjes. Er zijn geen sociaal verplichte nummers zoals samen lunchen of verjaardagstaart eten, en de vrijdagmiddagborrel kan je rustig overslaan zonder dat iemand een scheef gezicht trekt. Je mag je eigen faciliteiten creëren en je krijgt daarvoor jaarlijks een budget for 'bring your own device' zoals je bureaustoel of laptop. Je blijft leren en jezelf ontwikkelen. Je draagt indirect, en soms direct, bij aan de onderliggende missie en doelstellingen . Voor mij geeft dat meer zingeving aan mijn werk. Je hoeft je nooit te vervelen, er vernieuwt zeker de laatste jaren best veel, nieuw intranet, nieuwe websites, nieuwe projecten en allemaal in vrij hoog tempo. Het loopt niet altijd perfect, maar ik zie het gewoon met eigen ogen groeien en verbeteren. Je hebt veel inspraak en mogelijkheden om je ei kwijt te kunnen zonder zinloze vergaderingen of verplichte overlegstructuren. In het begin weet je niet precies bij wie je moet zijn maar als je een beetje rondvraagt en initiatief toont, heb je dat al snel door. Je merkt dat er naar je geluisterd wordt als je jezelf ook verdiept in de context en luistert naar de feedback van de ervaren medewerkers. Zeker als je die kennis dan ook toepast in jouw visie en mening. Je mag fouten maken, sterker nog je word bijna gedwongen fouten te maken zodat je er van kan leren.
Minpunten
Sommige nieuwe collega's, vaak degenen met weinig reis- of werkervaring, hebben veel moeite met de sociale vrijheid, de open inspraak- en besluitvormingscultuur, en de spiegels die ze regelmatig krijgen voorgehouden. Voor mij was het hier een soort thuiskomen, maar als je hier niet past, of nog niet past, dat kan je het jezelf en anderen heel moeilijk maken. Het kan even slikken zijn als je merkt dat idealen ook hier op werkvloer soms moeilijk vol zijn te houden. Ook keuken is bijvoorbeeld studentikoos en onze eigen verantwoordelijkheid, ieder heeft eigen bord en mok en in principe ruim je je eigen rommel op. Maar het lijkt hier soms net de samenleving of een echt studentenhuis. De meesten nemen hun verantwoordelijkheid wel, sommigen doen dat alleen wanneer het ze uitkomt en anderen klagen liever over elkaar of over 'de organisatie', die niet alle rommel voor ze opruimt. Gelukkig word die laatste groep steeds kleiner. Soms zit je een netwerk met relatief veel jonge mensen en zijn ook de coördinatoren, nog onervaren, daar heb je weleens last van. Aan de andere kant ben je hier binnen no time zelf coördinator en werk je als coördinator ook altijd zelf mee met de werkzaamheden.