Het Shoecare target niet halen zal het einde van het menselijk ras zijn. - werkgeversreview Leidinggevende bij Deichmann

Het bedrijf is de afgelopen 3 jaar snel bergafwaarts gegaan, de Deichmann van 4-5 jaar geleden was een plezier om voor te werken, maar is erg gierig geworden met salarissen en is zover geobsedeerd door schoenenpoetsproducten geworden dat ik het niet onder woorden kan brengen. Vroeger ging het om de klanten en er was een familiale sfeer in het hele bedrijf, aangezien het personeel goed werd behandeld. Nu staan de weinige medewerkers die op de werkvloer werken onder zoveel druk en hebben ze zo'n grote werklast dat ze moeite hebben om fatsoenlijke service te bieden met bijna wekelijkse prijsverhogingen, het is nu beledigend aan het worden voor de klanten die elke dag door de deuren vallen. Volgens Deichmann heeft een asteroïde de dinosaurussen weten wegvagen, maar niet het doel van de schoenenpoetsproducten halen zal volgens Deichmann de oorzaak zijn van het einde van de mensheid. De verwachtingen en druk om schoenenpoetsproducten te verkopen is absurd gezien het feit dat het personeel niet wordt beloond, er is zoveel druk op het personeel dat ze zich niet kunnen uiten en geen persoonlijke tint aan de klantenservice kunnen geven, in plaats daarvan worden de klanten geholpen door nerveus en angstig personeel om zoveel mogelijk geld uit ze te halen om de winstmarges te vergroten. Shoecare is elke dag het meest gesproken woord in de winkel en als het niet goed gaat, neemt de manager de producten zelf over. De manager denkt dat het personeel niet weet dat hij het zelf koopt, maar iedereen heeft een weddenschap geplaatst op hoeveel hij zal uitgeven aan schoenenpoetsproducten. Zijn huidige totaal bedraagt £128! Als een persoon het Shoecare target enkele maanden niet behaalt, krijgt hij een 'letter of concern', dit is een informeel praatje met de winkelmanager die bedoeld is om het personeel het gevoel te geven dat ze iets verkeerds hebben gedaan terwijl ze niet contractueel verplicht zijn om een bepaald streefcijfer voor shoecare-producten te halen. Ze proberen je deze brief te laten ondertekenen waarin staat dat je de komende maanden moet verbeteren, anders worden er verdere acties ondernomen. Deze worden vervolgens opgeslagen in je werknemersdossier. De werklast is zwaar, van medewerkers wordt verwacht dat ze elke klant begroeten en bedienen en alle taken binnen strikte tijdslimieten voltooien. Dit kunnen seizoensgebonden afdelingsverhuizingen en opnames zijn, werkende leveringen, voorraaden overbrengen, display pallets veranderen, verkoop en promoties lanceren, de lijst gaat maar door. Dit zou haalbaar zijn als winkels behoorlijke personeelsbezetting hadden, de loonlijst is te krap was en de operationele prestaties van de winkels lijden anders zullen de klanten lijden. Deichmann wil van twee wallen eten zonder daarvoor te betalen. De salarisadministratie is erg krap, het personeel voelt zich als een kostenpost die koste wat kost moet worden geminimaliseerd in plaats van een integraal onderdeel van het bedrijf of de 'familie' te zijn. De meeste winkels zijn tot het absolute minimum bemand en dit levert problemen op bij het fatsoenlijk bedienen van klanten en het handhaven van de presentatienormen, het uitvoeren van alle taken gedurende de week en het waakzaam zijn op diefstal. De winkel waar ik werkte, verloor gemiddeld één personeelslid per jaar dat niet werd vervangen werd, of hun gecontracteerde uren werden herverdeeld naar de resterende leden van het team. Het personeelsbestand daalde van 13 naar 8 in 5 jaar als gevolg van verhogingen van het minimumloon en strengere en strengere loonbudgetten. De manager misbruikt zijn positie, gaat vroeg naar huis (soms meerdere UREN eerder) maar dwingt personeel om hem volledig te betalen, geniet van belachelijk lange pauzes, leeft in de personeelsruimte, slaapt, speelt smartphonespelletjes, neemt persoonlijke telefoontjes aan en is bijna altijd uiterst terughoudend om op de werkvloer te werken en met de klanten te communiceren. In de 5 jaar dat ik voor het bedrijf werkte, heb ik mijn baas nooit de volledige 40 uur per week zien werken. Niet één keer, ik maak geen grapje, ik wou dat het anders was, maar ik maak geen grap. Hier is een lijst met redenen waarom de manager vroeg naar huis is gegaan: om zijn vrouw te ontmoeten voor een drankje in Manchester, om het verkeer als gevolg van voetbal (United/City) in de stad te voorkomen, had hij het gevoel dat hij door een muilezel was geschopt omdat hij om 7 uur/half 7/8 etc. in de ochtend aan het werk ging, om de stomerij op te halen, omdat zijn kat stierf, om zijn 27-jarige zoon naar de dokter te brengen, om zijn vrouw de reservesleutels voor haar auto te geven, om squash te spelen. Hier is een lijst met activiteiten waarvan bekend is dat de manager deelnam tijdens werkuren: het inpakken van moederdag/kerst/verjaardagscadeaus voor zijn vrouw, smartphonespellen spelen, persoonlijke gesprekken aannemen, slapen, eten, winkelen, met de auto achter winkeldieven gaan, films kijken, doen alsof hij werkt, zijn autoverzekering vernieuwen, zijn auto laten repareren en mijn persoonlijke favoriet: kijken naar foto's van zijn katten. Het evenwicht tussen werk en sociaal leven kan problematisch zijn, wekelijkse schema's worden 2 dagen voordat ze van kracht gaan verstrekt, bijv. het schema voor de week die begint op maandag 9 januari, wordt aan het personeel op zaterdag 7 januari uitgegeven. De meeste winkels zijn 363 dagen per jaar open en sluiten alleen op paaszondag en eerste kerstdag. Is het echt nodig voor rustigere winkels om op nieuwjaar open te zijn voor de miezerige £500 die je in de verkoop haalt? Geef je personeel een pauze tijdens de feestdagen zodat ze gelukkiger zijn en meer betrokken zijn bij je bedrijf. De pasvorm van het uniform is verschrikkelijk, vooral de kleinere maten, alleen t-shirts, truien en overhemden worden verstrekt, je moet je eigen broek kopen en je krijgt slechts 50% korting op werkschoenen die je 2 tot 4 keer per jaar moet kopen afhankelijk van je werkuren. Deze kunnen gemakkelijk gratis worden verstrekt. Medewerkers van het hoofdkantoor dicteren hoe elke winkel geleid moet worden door wekelijkse instructies te geven, dit laat geen ruimte voor creativiteit van de manager en het team. Promoveren boven toezichtniveau is ernstig beperkt vanwege het zeer kleine aantal functies als stagiair manager. Deze baan is alleen echt geschikt voor studenten of ouders van jonge kinderen die alleen parttime willen werken, je zult hier nooit fulltime werken omdat ze zo geobsedeerd zijn om de loonkosten laag te houden.