- Vreemdste ontslag ooit. Ik werkte op dit moment slechts meer dan drie maanden voor deze mensen. Ik werd echter een van de belangrijkste bijdragers aan hun codebasis. Ik heb een groot aantal bugs opgelost en veel refactoring gedaan. Op een dag, uit het niets, kwam het leiderschap naar me toe met een vreemd gesprek over "het initiëren van mijn overgang naar een ander bedrijf" ... Ik was verbaasd over de vreemde bewoordingen, maar ik kreeg de boodschap. 'Laat je me gaan?' Ik zei. "Hum ... ik denk dat ik je laat gaan, ja ..." zei het leiderschap. "Oké. Is dit de reden waarom ik geen loon kreeg? Het is de laatste dag van januari, maar ik heb nog niet betaald voor de maand december", zei ik. Het leiderschap keek me toen paniekerig aan. "Nee! Nee! Dit heeft daar niets mee te maken! Het is iets anders!" ze zeiden. Als je liegt over financiële problemen, moet je het niet zo vaak weggeven ... lol "We denken dat we je niet de omgeving kunnen bieden waarin je je volledige potentieel kunt bereiken ..." zeiden ze. "Ik heb nooit geklaagd over het werk [ook al was het werk vaak saai en niet geschikt voor een senior developer]. Lever ik niet goed genoeg werk?" Ik zei ... "Nee, je technische kennis is goed" zeiden ze. "Is de hoeveelheid werk die ik aflever niet genoeg?" Ik zei. "Nee, het werkvolume is goed", zeiden ze. "Wat is dan het probleem?" Ik vroeg. "Ik kan er niet helemaal mijn vinger op leggen ..." zeiden ze. 'Oké dan. Ik accepteer het ontslag. Volgens mijn contract hoef je alleen maar de compensatie te betalen voor het schenden van het contract en ik ga mijn gang ...' zei ik. Eerlijk gezegd gebeurde dit soort cryptische gesprekken met hen heel vaak en ik was het al beu, dus ik besloot dat het de moeite niet waard was om verder te discussiëren. 'Ik weet niets van de contractbreukclausule. Ik heb het contract niet gelezen ...' zeiden ze. Dat is heel raar, dacht ik bij mezelf. Als ik iemand zou ontslaan, zou ik zijn / haar contract lezen voordat ik met hem sprak. Probeerden ze me te intimideren? Was het ontslag een bluf? Toen probeerden ze zich terug te trekken. "Laten we het daar volgende week over hebben ... Denk hier in het weekend over na ...". ze zeiden. 'Nee. Ik ben oké met het ontslag. Laten we dit nu regelen.' Ik zei. De volgende dag (een weekend) e-mailen ze me dat ze de clausule waarnaar ik verwees (de compensatie voor vroegtijdige beëindiging van het contract) die ik noemde niet konden vinden. 'Laten we dit volgende week uitzoeken.' ze zeiden. Ik moest ze de clausule als offerte opsturen en waar ze die in het contract konden vinden. Toen probeerden ze excuses te bedenken om langer te blijven dan nodig was. "Als ik je maandag laat gaan, moet je tot X-date [2 maanden later] blijven", zeiden ze. "Nee. Nee" als ". Je hebt me al op de hoogte gesteld en ik heb het geaccepteerd". Ik zei. Ze creëerden vervolgens een aantal rare obstakels en excuses, zoals "dit op de juiste manier willen doen ..." (?). Ze probeerden om de een of andere reden mijn opzegging te verlengen. Serieus, het lijkt erop dat ze me probeerden te intimideren, en me niet echt wilden ontslaan. Uiteindelijk, na veel aandringen van mijn kant, kwamen ze overeen om mijn compensatie te betalen en me te laten gaan nadat ik heel duidelijk had gemaakt dat ik niet langer geïnteresseerd was om voor hen te werken. Op dit moment weet ik niet of ze me lieten gaan omdat ze in financiële problemen verkeren (waarvan ik een sterk gevoel heb dat ze dat zijn) of dat ze dat deden als een vorm van intimidatie (en het werkte niet). - Leiderschap in micromanagement is ook codeerders, dus je komt in een zeer ongemakkelijke situatie terecht, waarin JE CODE MET JE BAAS MOET KOPPELEN (en het spijt me dat ik eerlijk ben, maar het zijn vreselijke codeerders). Ze begrijpen niet wat SOLID-principes zijn. Ik heb een half uur besteed aan het proberen uit te leggen waarom ze polyformische ketens moesten gebruiken in plaats van immense "if, elif, else" -blokken, ze wilden allebei niet naar me luisteren. Ze begrijpen geen objectgeoriënteerd ontwerp en andere zeer elementaire ontwerpconcepten, zoals het schrijven van pythoncode die vol zit met cyclische invoer. Ik zou de hele dag kunnen besteden aan het opsommen van dit soort problemen. Ze schreven ook honderden en honderden regels code (zonder ze te testen, ik bedoel, met tonnen SYNTAX-fouten) en gaven het aan mij om te debuggen. Eerlijk gezegd is dat erg onredelijk om het aan een senior ontwikkelaar te vragen. Stel je voor dat, als een persoonlijke debugger ... Ze schrijven de code en jij debugt het! *zucht*. Houd er rekening mee dat ik er NOOIT over heb geklaagd terwijl ik voor hen werkte. Als je het dan te veel hebt veranderd, krijgen ze pijn in hun gevoelens. Je zou zo min mogelijk wijzigingen moeten aanbrengen om die lelijke code te laten werken. Natuurlijk realiseerde ik me dat het bedrijf geen toekomst had lang voor dit gesprek, maar ik verdroeg het totdat ik iets beters kon vinden, gezien het feit dat de compensatie redelijk was. - Slecht ontworpen en geschreven codebasis. Je hoeft mijn woorden niet te geloven, hun code is beschikbaar op GitHub. Ik kan niet geloven dat ze het lef hadden om het open-source te maken in die vorm ... Ze hebben geen schaamte of hebben geen idee. - Geen vrijheid Ik had natuurlijk bezwaar tegen veel van hun ideeën (omdat het gewoon hele slechte ideeën waren), maar ik heb nooit geweigerd om werk te doen, en ik was ook nooit onbeleefd of onbezonnen toen ik probeerde uit te leggen waarom ze dat niet zouden doen noch ik was ooit bijzonder hardnekkig in mijn bezwaren, maar alleen het feit dat u het er niet mee eens bent, is beledigend voor hen. Ze kunnen niet eens een grapje verdragen! Ze hebben enorme ego's! Ik zal je ook alleen mijn mening geven als je erom vraagt. Ik vermeed mijn inbreng, maar ze bleven volhouden, omdat ze duidelijk probeerden mijn geest te breken en me lid te laten worden van hun ja-man-cultuur. Ja, mijn mening voor mezelf houden was niet genoeg. Ze houden me zelfs voor de gek met deze boodschap: "Omdat jij de nieuwe man bent, wordt van je verwacht dat je bevelen opvolgt zonder vragen te stellen". Toen ze zagen hoe slecht ze eruit zagen, hebben ze het bericht eenvoudig verwijderd. Ziet u het soort mensen waarmee we hier te maken hebben? - Zeer gevoelig voor kritiek Een keer had ik kritiek op een van hun API's vanwege de enorme technische schuldenlast en de grote hoeveelheden programmeer-en-plakprogrammering. Ik was er echter niet zo gek op, in feite bood ik aan het te repareren. Elke keer dat ik die code aanraakte, probeerde ik kleine verbeteringen aan te brengen (wat hen blijkbaar beledigde). Iemand praatte trouwens over mij naar leiderschap! lol In een van de handen van alle handen verklaarde het leiderschap uit het niets: "Het systeem dat ze hebben ontwikkeld, heeft hen tot nu toe goed gediend, en dat ze er erg trots op waren ..." op een boze en afkeurende toon . Eerlijk gezegd, dingen proberen te verbeteren is MIJN BAAN. Het is niet persoonlijk ... Toen ik voor het eerst begon, keek ik naar de code van een van hun systemen en ontdekte een prestatieprobleem dat, indien opgelost, de prestaties Honderdvoudig zou verhogen. Ze zeiden dat ze probeerden het probleem op te lossen en niet met een oplossing konden komen, ik heb ze een oplossing laten zien die werkt. Ze werden boos dat ik het wilde repareren en negeerden zowel mijn oplossing als het prestatieprobleem zelf. Houd er rekening mee dat ze me vroegen om de prestaties te evalueren! Ik deed mijn werk zoals ik moest doen en kreeg terugslag omdat hun systemen slecht presteren! Ik denk dat ze visten naar complimenten! Ze dachten dat ik het systeem geweldig zou vinden! lol Ze wilden geen eerlijke evaluatie, ze wilden complimenten! Daarna heb ik natuurlijk niet aangedrongen. Ik heb er niets bij te winnen. Ze doen zichzelf gewoon pijn met dit gedrag ... - Ja-man-cultuur De meeste mensen daarbinnen gaan gewoon akkoord met leiderschap zonder vragen te stellen en ik begrijp waarom. Hun bewondering bovenop aangenaamheid is echter gewoon walgelijk. Ik werd onder druk gezet om me op dezelfde walgelijke manier te gedragen. Eerlijk gezegd, op dat moment had ik het opgegeven om iets te veranderen, maar ik aanbid niemand. Ik denk dat het niet genoeg was om het voor mezelf te houden, dus ik geloof dat dat de reden is waarom ze me probeerden te intimideren (verwijs naar de sectie "vreemdste ontslag ooit"). Ze wilden mijn geest breken en maakten van mij een van hen. - Geef geen laptop, ik moest mijn eigen persoonlijke laptop gebruiken, wat niet het veiligste is. Ik heb ze ernaar gevraagd, maar ze hebben de vraag gewoon ontweken.