Pluspunten
Ik vind het geweldig dat ik fulltime op afstand kan werken. Dit is ook de eerste baan in mijn carrière waarbij ik het gevoel heb dat ik eerlijk word beloond voor mijn dagelijkse taken (zie de nadelen van extra werklast). Er zijn een aantal fantastische collega's en managers met wie ik graag samenwerk. Over het algemeen geniet ik van de voordelen van Strada, maar niet van de baan of het bedrijf zelf.
Minpunten
Strada lijdt aan de typische bedrijfsdisfunctie die je van een bedrijf van deze omvang mag verwachten. Leidinggevenden spreken vanuit een positie die zich volledig afgesneden voelt van de werknemers die het praktische werk doen. Strada bevindt zich in een kritieke transitie en staat onafhankelijk van zijn voorganger, Alight. Die transitie, met name de scheiding van de technologie, is een ramp van epische proporties geweest. Er lijkt GEEN planning te zijn geweest voor dit cruciale project, en er is een aanzienlijke en onhoudbare druk gelegd op collega's en klanten om een probleem op te lossen dat Alight/Strada heeft gecreëerd. Strada heeft een lange, gecompliceerde geschiedenis van fusies, overnames en desinvesteringen die het huidige personeelsbestand vormen. De cultuur is chaotisch en ongedefinieerd, en is een direct gevolg van de disfunctionele bedrijfsculturen die al bestonden vóór de oprichting van Strada. Talrijke managers zijn boven hun niveau van competentie en capaciteiten gepromoveerd, waardoor teams geen leiders meer hebben die effectieve leiding kunnen geven. Leiders van Strada zijn geobsedeerd door een vooruitstrevende aanpak en dagdromen voortdurend over de volgende grote verandering of het volgende product/de volgende dienst die ze klanten willen bieden. Ze hebben echter een chronisch gebrek aan vermogen om methodisch en strategisch te plannen voor die veranderingen. Helaas kan Strada geen duurzame basis vinden voor de producten/diensten die ze momenteel aan klanten aanbieden, dus daarop voortbouwen is onrealistisch, onhoudbaar en, eerlijk gezegd, hilarisch. Alle operationele afdelingen worstelen om aan de huidige behoeften te voldoen door een tekort aan personeel. Strada zal erkennen dat het het ene moment veel te dun opereert om aan de behoeften te voldoen, terwijl het volgende moment stiekem een RIF uitvoert. Strada lijdt aan een chronisch gebrek aan documentatie, een van de talloze voorbeelden van het gebrek aan verantwoording waar het bedrijf als geheel onder lijdt. Hoewel een aanpak van "dat is niet mijn taak" normaal gesproken wordt afgekeurd in de bedrijfswereld, worden Strada-medewerkers gedwongen die aanpak te hanteren, want op een dag kijk je omhoog en doe je ineens ieders werk. Niemand is verantwoordelijk voor het werk dat hun teams zouden moeten doen, en operationele teams zijn meer gefocust op zichzelf dan op het ondersteunen van de behoeften van klanten. Strada legt de nadruk op een klantgerichte aanpak, maar functioneert toch zo ongeorganiseerd en disfunctioneel dat collega's het grootste deel van hun tijd moeten besteden aan het overwinnen van interne obstakels in plaats van aan het daadwerkelijk ondersteunen van klanten. Standaardwerkprocedures zijn een ramp of bestaan niet, processen zijn totaal ongedefinieerd, veranderen voortdurend en worden nooit gedocumenteerd. Er zijn talloze systemen en het verkrijgen van toegang tot en het begrijpen van hun doel is onnodig complex. Als Strada blijft voortbouwen op deze snel falende basis, loopt de levensduur van de organisatie zeker gevaar.
