Gebrek aan leiderschap en richting - werkgeversreview Anonieme werknemer bij Yara

Verward identiteit De term "opstarten in een volwassene" werd vroeger rondgegooid (hint - niet meer in gebruik). Wat het in wezen betekende, was de chaos van de platte structuur van een start-up EN de bureaucratie van de hiërarchie van het bedrijf (meer details hieronder). Mensen vroegen zich af en brachten ronduit het punt naar voren dat dit niet was hoe een organisatie zou moeten werken. Zoals hoe een galatische ster aan zijn dood kwam, de oplossing van het management was om meer managers en lagen toe te voegen, waardoor het nog meer opgeblazen werd. Bedrijfskanker Het managementniveau gedroeg zich precies zoals het middenmanagement van een bedrijf zou moeten doen: politisering om te managen, verantwoordelijkheden verder in de keten te schuiven en absoluut niet in staat directe / indirecte rapportages met reden te overtuigen. In plaats daarvan maakten ze gebruik van KPI's, groepsdruk en Chinees gefluister om onzekerheid te zaaien en dingen te manipuleren om hun gang te gaan. Het enige verkoopargument zijn hier alle ex-corporates en ex-consultants die managementplekken bezetten volgens het Peter-principe. Laat u niet misleiden door de besprekingen over de startup-modus (de meeste mensen hebben er nooit voor gewerkt), alleen een zeer slecht geleide bedrijfsarm onder het voorwendsel van ondernemerschap. Talent Je kunt mensen niet beter misplaatsen dan hier, het zijn verkeerde mensen op de verkeerde plaats op elk gebied. De hoofdoorzaak is de gevaarlijke gedachte dat als je in het verleden aan iets vanaf de zijlijn hebt deelgenomen, je gewoon naar de volgende baan (hier) zou kunnen bluffen. Makkelijk genoeg als degenen die de beslissing nemen ook niet gekwalificeerd zijn, veiligheid in cijfers omdat ze elkaar niet kunnen bellen of anders wordt de hele kreng blootgelegd. Mensen die echt dingen bouwen, worden niet vertrouwd en ondersteund, maar worden op dezelfde manier behandeld als leveranciers. Voeg vriendjespolitiek en onzekerheid toe en je krijgt de meest frustrerende omgeving voor mensen die gewend zijn om snel te zijn in startups, ongeacht het soort werk, want niets wordt beslist en er worden nooit problemen opgelost. Het enige gebied dat opvalt, is het kantoorbeheer, niet de oplossing, niet het product, niet de engineering en het ontwerp. Ops lossen meer problemen op dan de teveel betaalde mensen tijdens vergaderingen van een dag. Deze mensen lossen problemen niet bij de wortel op, ze konden alleen meer nummers gooien en meer leveranciers inhuren om de deadline te halen. Raad eens? Het maakt de zaken erger: deadlines worden nog steeds gemist, het moreel is dieptepunt. Het management is te bang om nee te zeggen tegen hun baas. Veel gemakkelijker om ja-mannen / vrouwen te zijn en alle bevelen naar beneden te duwen, als het in ieders gezicht explodeert, doe een retrospectief en beweer "het beter te doen". Dit is verkeerd en respectloos voor degenen die hebben geleden en het werk daadwerkelijk hebben gedaan, vanwege de incompetentie van het management. Om te slagen, hoef je alleen maar 'getalenteerd' of ondergeschikt te zijn en klaar te staan om overal ja tegen te zeggen. Product, richting en vooruitzichten Zie de titel? Nilch en ritssluiting, vetgedrukt. De leidinggevenden weten niets over het bouwen van een product, niets over het oplossen van de problemen, laat staan het managen en uitbreiden van het team om het hoofd te bieden aan de toenemende druk door gebrek aan resultaten en voortdurend brandende kosten. De fabrieksbenadering van het product / de oplossing begint met het hebben van zoveel mogelijk ideeën, probeer vervolgens er zoveel mogelijk te valideren en tenslotte de logische uit te kiezen en ze verder te ontwikkelen. Klinkt als een geweldig plan? Zeker, behalve het feit dat er zo weinig mensen zijn die daadwerkelijk kunnen plannen en uitvoeren, maar nog twee keer voor documentatie, presentaties en vergaderingen. Dus het was duidelijk dat mensen gek werden op ideevorming (wat gebeurde er met het gewone Engelse 'denk aan ideeën' en de rest van niet-Agile termen?). Sinds de oprichting heeft de groep zoveel ideeën bedacht en zo weinig verzonden (meestal toch vertraagde of late dingen, en dingen om te laten zien in plaats van dingen die mensen eigenlijk willen). Allemaal omdat de grote baas 100 dingen wilde en de mensen beneden er niet in slaagden om ook maar één ding te destilleren, in plaats daarvan hadden ze dit allemaal gepland zonder nee te zeggen. Bovendien konden sommigen niet stoppen met het najagen van alle willekeurige voorbeelden van de super-app van deze eenhoorn-startup of het ecosysteem van dat grote bedrijf alsof er genoeg vermeldingen zouden zijn die waanideeën werkelijkheid zouden maken. Cruciaal verschil - de succesvolle hebben richting, focus, op zijn minst een geweldig product (of 10), een fragmentarisch naar werkend bedrijfsmodel (dat inkomsten genereert) en mensen die in de producten geloofden.